Mag ik me even voorstellen?

Sinds een jaar of tien ben ik intensief met fotografie bezig. Zoals dat vaak gaat, begon dit als een hobby. Foto’s nemen op vakantie, en merken: dit is mijn ding.

Die hobby smokkelde ik binnen in mijn beroep als communicatiemedewerker. Elke kans om mijn camera in te zetten, greep ik met beide handen aan. Ik werd steeds beter en ontpopte me snel tot vaste fotograaf voor organisaties als FairFin, Hujo, ManiFiesta en de PVDA.

Ik bedacht en ontwikkelde campagnebeelden, fotografeerde tientallen events en honderden acties en organiseerde talloze fotoshoots, zowel in de studio als daarbuiten.

“Een halve dag geduldig wachten op het perfecte licht om een mistig heuvellandschap te fotograferen? Nee bedankt.”

Ik mocht samenwerken met fotografen van over heel het land, die me stuk voor stuk inspireerden om me nog dieper onder te dompelen in dit prachtige vak.

Met al die ervaring op zak spring ik in een nieuw avontuur, als zelfstandig fotograaf. 

Eerlijk is eerlijk. Ik ben snel afgeleid en een tikkeltje hyperactief. Ideaal! Want achter de lens is veel bewegen en je focus durven verleggen niet zomaar mooi meegenomen: het is de essentie. Alles en iedereen die mijn oog aantrekt, leg ik vast. Als ik mensen kan fotograferen en bewegen, ben ik gelukkig.

Dus nee. Een halve dag geduldig wachten op het perfecte licht om een mistig heuvellandschap te fotograferen? Vriendelijk bedankt.

Als een ninja rondcrossen op evenementen, koortsig op jacht naar alles wat toffe beelden kan opleveren? That’s more like it. Je zult me op het eind met hangende pootjes zien vertrekken.